SESSİZLİĞE SELAM OLSUN...

     Bir blog açıp klavyeden hayatı paylaşmak :)  Kalabalık bir caddenin ortasında banka oturmuş kendi  kendime konuşuyorum sanki. Birileri duyabilir...dinleyebilir...hatta konuşabilir...                  
  Yada kimseler farketmeyebilir beni...
  En kötü ihtimal "Günümün güncesidir ,söz uçar yazı kalır" der  dikkat ederim kelamımla klavyenin raksına...
 Ama gönül HÜSNÜZAN besler...Sesime ses gelsin,selam verilsin,sohbet edilsin ister...
 Katıldım yalan dünyanın sanal alemine herkes hasbihale buyursun...
          Şimdilik sessizliğe selam olsun!